Mostrar mensagens com a etiqueta On the Road. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta On the Road. Mostrar todas as mensagens

sexta-feira, 13 de fevereiro de 2009

Itaca

ITACA

Cuando emprendas tu viaje a Itaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias.
No temas a los Lestrigones ni a los Cíclopes,
ni al colérico Poseidón,
seres tales jamás hallarás en tu camino,
si tu pensar es elevado, si selecta
es la emoción que toca tu espíritu y tu cuerpo.
Ni a los Lestrigones ni a los Cíclopes
ni al salvaje Poseidón encontrarás,
si no lo llevas dentro de tu alma,
si no los yergue tu alma ante tí.

Pide que el camino sea largo.
Que sean muchas las mañanas de verano
en que llegues -¡con qué placer y alegría!-
a puertos antes nunca vistos.
Detente en los emporios de Fenicia
y hazte con hermosas mercancías,
nácar y coral, ámbar y ébano

y toda suerte de perfumes voluptuosos,
cuantos más abundantes perfumes voluptuosos puedas.
Ve a muchas ciudades egipciasa aprender de sus sabios.

Ten siempre a Itaca en tu pensamiento.
Tu llegada allí es tu destino.
Mas no apresures nunca el viaje.
mejor que dure muchos años
y atracar, viejo ya, en la isla,
enriquecido de cuanto ganaste en el camino
sin aguardar a que Itaca te enriquezca.

Itaca te brindó tan hermoso viaje.
Sin ella no habrías emprendido el camino.
Pero no tiene ya nada que darte.

Aunque la halles pobre, Itaca no te ha engañado.
Así, sabio como te has vuelto, con tanta experiencia,
entenderás ya qué significan las Itacas.

Konstantinos Kavafis (Grecia, 1863 – 1933)
Versión de Pedro Bádenas de la Peña

Viaxe a Ítaca

Os últimos cinco anos resúmense en tres viaxes:

Primeira: Marchar a Madrid se quería estudar Xornalismo. Eu imaxinaba a miña entrada na cidade cunha mazá verde na man. Eu cría que ía vivir un maio do 68, despois do ghalipote do Prestige e da Guerra de Iraq. Pero caín na URJC, un páramo incomunicativo onde, ironicamente, medran oliveiras e roseiras.

Eis, onde coñecín outra forma de resistencia re – existente: “As Tres da Porta de Atrás”. Lembrade raparigas, primeiro fomos mosqueteiras.

Segunda: Saír de Madrid correndo dirección Santiago de Compostela se quería recuperar folgos. Na capital madrileña non se podía respirar. E eu tiña ganiñas de coñecer os que terían sido os meus compañeiros de universidade. Quería tamén dar por cu ó sistema educativo e rirme do “Código de Praticidade a Curto Prazo”.

Fagas o que fagas, rumbo oeste, rumbo oeste! (Instrucións de navegación para o Cabo de Fornos). Conto de Jack London, Rumbo oeste (Recollido en Contos do mar. Editorial Tris Tam).

Terceira: Agora, facendo taberna con latexo enxebre en Madrid. Cos pés no ar, o cerne da miña cuestión é deixar ou non de ser un ente temporal. 

"...o sea, resumiendo estoy jodido y radiante quizá más lo primero que lo segundo y también viceversa". Poema de Mario Benedetti, Viceversa.

De cando en vez, miro de esguello o billete de bus de Ida e Volta Express e pouso a vista no papeliño branco grampado nunha esquina que di: “Vale por consumición. Opción A: Café con Magdalena o Sobao o Croisant. Opción B: Cerveza o Refresco. Nota: estos productos podrán ser variados según existencias”. Sempre que facemos “unha parada de vinte minutos” en Pobla de Sanabria (Zamora), hai que tomar unha decisión.